Autoreferiranje kao retorička strategija u sažecima studentskih završnih radova pisanih na hrvatskom jezikuTokalić, Katarina (Avtor) Balažic Bulc, Tatjana (Mentor) hrvatski jezikakademski spismetadiskursretoričke strategijeanaliza žanrasažetakautoreferiranjeimplicitno autoreferiranjeeksplicitno autoreferiranjestudentski završni radoviU diplomskom se radu bavimo analizom autoreferiranja u sažecima studentskih završnih radova. Autoreferiranje kao interakcijska retorička strategija uključuje se u širi pojam –metadiskurs. Ovaj je koncept vrlo kompleksan i širok i dosta ga autora površno opisuje kao 'diskurs o diskursu' ili 'pisanje o pisanju'. No, najbolje ga možemo opisati kao utjelovljene ideje o komunikaciji kao razmjeni informacija i interakciji između autora i njegova teksta te između autora i određene publike/čitatelja te njihove pozicije u određenom kontekstu. Da bi se razradili različiti aspekti, napravljena je kategorizacija metadiskursa, tj. podjela na interaktivnu i interakcijsku dimenziju. Interaktivna podrazumijeva diskretnu prisutnost autora u tekstu koji čitatelja vodi prema željenoj interpretaciji, a interakcijska obuhvaća eksplicitnu prisutnost autora u tekstu. Posljednjoj dimenziji pripada i autoreferiranje kao strategija kojom se autor uključuje u tekst bilo to eksplicitno (upotreba osobnih i posvojnih zamjenica te osobnih glagolskih oblika) ili implicitno (upotrebnom bezličnih struktura). Dosadašnja istraživanja većinom su komparativne naravi i pokazala su da se u hrvatskom jeziku u usporedbi s npr. engleskim autoreferiranje ne pojavljuje toliko često, nego se autori više koriste bezličnim strukturama. Primijenjenom analizom dolazimo do sličnih rezultata - u sažecima studentskih završnih radova autori najčešće koriste implicitne vrste autoreferiranja.[K. Tokalić]20222022-09-29 07:46:51Diplomsko delo/naloga141378sl